Γέφυρες πολιτισμού στήνονται στις σκηνές και τους πολυχώρους της Αθήνας. Από την Κούβα μέχρι την Ινδία και από την Τυνησία μέχρι την Ιρλανδία, οι μουσικές του κόσμου δείχνουν ότι «οι παραδόσεις των λαών κερδίζουν όλο και μεγαλύτερο κοινό»
Η Ομάρα Πορτουόντο, ζωντανός θρύλος της... κουβανικής μουσικής ανάμεσα σε μερικά από τα μέλη της Orquesta Buena Vista Social Club
Αύριο έχουμε δύο συναυλίες με αραβική, ινδική και βραζιλιάνικη μουσική. Στη μια εμφανίζονται γνωστοί καλλιτέχνες από την Αλγερία και την Παλαιστίνη, στην άλλη ένα ελληνικό συγκρότημα. Μόλις χθες πραγματοποιήθηκε το Νιγηριανό Φεστιβάλ στο Γκάζι. Και ακολουθούν συναυλίες με μουσικές από όλον τον κόσμο: από τη Μεσόγειο αλλά και από την Ιρλανδία.
Και βέβαια από την Κούβα: το γνωστότερο συγκρότημα που μας επισκέπτεται σε αυτή τη φθινοπωρινή έκρηξη των μουσικών του κόσμου είναι οι Buena Vista Social Club, των οποίων το όνομα έχει γίνει συνώνυμο της πλούσιας κουβανέζικης μουσικής παράδοσης. Οσοι την Τετάρτη 13 Νοεμβρίου βρεθούν στο Σπόρτιγκ θα χορέψουν σε ρυθμούς son monturos, danzon, cha cha, boleros αλλά και cuban jazz. Ο,τι δηλαδή θα παίξει η δεκατετραμελής μπάντα τους. Δεν πρόκειται για την πρώτη εμφάνισή τους στην Ελλάδα και το χαίρονται που είναι πάλι εδώ. «Αγαπάμε πάρα πολύ τον πολιτισμό σας και την κουζίνα σας! Οι πολιτισμοί της Μεσογείου και της Κούβας διακρίνονται για την αγάπη τους στη μουσική και στον χορό, έχουμε πολλά κοινά στοιχεία», λέει ένα από τα ιδρυτικά μέλη της διάσημης ορχήστρας (που πια έχει αρκετά διαφορετική σύνθεση από την αρχική), η Ομάρα Πορτουόντο.
Η εμβάθυνση στις μουσικές παραδόσεις και τις ρίζες των λαών κερδίζει όλο και περισσότερους ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο, υποστηρίζει η Ομάρα Πορτουόντο. «Δουλεύουμε με πολύ σεβασμό στην ερμηνεία του πολιτισμού μας και μεγάλο μέρος της επιτυχίας μας οφείλεται στην τεράστια αγάπη και φροντίδα γι' αυτό που κάνουμε». Η μουσική υπήρχε βέβαια πάντα στη ζωή της. «Από την παιδική μου ηλικία θυμάμαι τους γονείς μου που τραγουδούσαν όταν ακούγαμε ραδιόφωνο. Χρόνια αργότερα, στα 18 μου, άρχισα να δουλεύω στο Τροπικάνα. όπου τραγουδούσε και η αδελφή μου η Χέιντι».
ΑΡΧΗ ΜΕ ΝΙΓΗΡΙΑ. Μέχρι την έλευση των διάσημων Κουβανών στην Ελλάδα μεσολαβεί κάτι περισσότερο από μήνας, αλλά οι έθνικ σκηνές έχουν ήδη στηθεί. Χθες το βράδυ, στον χώρο της Τεχνόπολης φιλοξενήθηκε το πρώτο Νιγηριανό Φεστιβάλ. Ηρθαν καλλιτέχνες που γνωρίζουν παγκόσμια επιτυχία, όπως ο Κεζάια Τζόουνς αλλά και το National Troupe of Nigeria. Στη σκηνή ανέβηκαν και νιγηριανοί καλλιτέχνες που ζουν στην Ελλάδα. Οπως ο Αντεντέτζι Αντετάγιο που αισθάνεται ότι «η Ελλάδα τον επέλεξε», ένας πολυταξιδεμένος μουσικός που εγκαταστάθηκε στην Αθήνα το 2006 και που, όπως λέει, έμεινε εδώ για λόγους που έχουν να κάνουν με την κουλτούρα και τον πολιτισμό της χώρας. «Δεν υπάρχουν πολλά κοινά σημεία στην κουλτούρα μας, όμως και οι δύο λαοί αγαπάμε τον χορό και τη μουσική. Αγαπάμε τη ζωή!». Αυτό το φεστιβάλ, εξηγεί ο νιγηριανός καλλιτέχνης, ήταν μια καλή ευκαιρία για να φανεί ότι η αφρικανική μουσική διαφέρει από χώρα σε χώρα, έστω και αν στη συνείδηση κάποιων έχει καταχωριστεί ως κάτι ενιαίο. Οπως παρατηρεί ο Αντεντέτζι Αντετάγιο, «η Αφρική είναι μια ήπειρος, δεν είναι μια χώρα. Είμαστε μια ήπειρος με 200 γλώσσες, οπότε οι διαφορές στον πολιτισμό, στη μουσική αλλά και γενικά στον τρόπο που εκφραζόμαστε είναι απολύτως φυσιολογικές».
Η τυνήσια τραγουδίστρια Λάμια Μπεντίουι βρίσκεται στην Ελλάδα περισσότερο από δύο δεκαετίες. Ηρθε για να κάνει το διδακτορικό της στα οικονομικά - με υποτροφία μάλιστα - αλλά ακολούθησε τον δρόμο της μουσικής. «Μελετούσα τη μυθολογία και την ιστορία της Ελλάδας από μικρό παιδί. Οταν ήρθα στην Αθήνα για σπουδές και άκουσα τις μουσικές και τα τραγούδια, αμέσως βρέθηκα μπροστά σε αυτό που ήθελα πραγματικά να κάνω». Οι μουσικές παραδόσεις των δύο χωρών άλλωστε έχουν πολλά κοινά σημεία, αφού και οι δύο λαοί, λέει, στήνουν γλέντι από το πουθενά! «Ενα ντέφι, μια ταραμπούκα και η διάθεση των ανθρώπων για να επικοινωνήσουν είναι αρκετά για να στηθεί μια αληθινή γιορτή. Αυτά είναι βασικά στοιχεία που υπάρχουν σε όλους τους λαούς της Μεσογείου». Αυτός θα είναι και ο βασικός αύξονας της παράστασής της που θα παρουσιάσει στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων την Πέμπτη 7 Νοεμβρίου. Αραβικά τραγούδια της Μεσογείου γενικά, αλλά και πολλά από την πατρίδα της, την Τυνησία.
ΑΝΑΤΟΛΗ ΚΑΙ ΒΟΡΡΑΣ. «Αραβική μουσική με άρωμα Μεσογείου». Αυτός είναι ο τίτλος της παράστασης αύριο στο Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων. Ο παλαιστίνιος ουτίστας και συνθέτης Adel Salameh - συχνά τον χαρακτηρίζουν «πρεσβευτή της αραβικής μουσικής» - θα συναντήσει την Αλγερινή Naziha Azzouz, την - κατά τη «Λε Μοντ» - «φωνή που βγαίνει από τον παράδεισο». Μαζί τους ο δεξιοτέχνης έλληνας λυράρης Γιώργος Κοντογιάννης.
Οι μουσικοί δρόμοι της Ινδίας παιγμένοι από Ελληνες πρωταγωνιστούν στην παράσταση «The Markandeya story». Το ελληνικό συγκρότημα Aravinda παρουσιάζει μέσα από χορό και μουσική μια παράσταση με επιρροές από ρυθμούς της Ινδίας και της Βραζιλίας, μύθους της Ελλάδας, μελωδίες της Μεσογείου. Ο Μάρκος Δαμιανός παίζει sitar, bansoori, tabla, σαντούρι, κιθάρα, ο Σόλις Μπαρκί ghatam, kanjira, mouth harps, water drum, frame drums, udu, didgeridoo, singing bowl, κύμβαλα, καλίμπα, μεταλλόφωνο και τραγουδά και η Μάτα Μάρρα χορεύει.
Τραγούδια από την Ιρλανδία και τη Σκωτία συνθέτουν την παράσταση «The Sound of the Field». Οι Labri Giotto - κατά κόσμον Λαμπρινή Γιώτη και Γιώργος Τσιμπουξής - παρουσιάζουν τραγούδια από την Ιρλανδία και τη Σκωτία. Τραγούδια που, όπως λένε, μιλούν «για την ξενιτιά, την ποιμενική ζωή και τη χαρά».
